*: سبب در اصل به معنای طنابی است که با آن از درختان نخل بالا می روند وسپس به هرگونه

   وسیله اطلاق شده است.

   این کلمه در آیه مفهوم وسیعی دارد و نشان می دهد که خداوند اسباب وصول به هر چیزی را

   در اختیار ذوالقرنین گذاشته بود: عقل و درایت کافی: مدیریت صحیح: قدرت و قوت: لشکر و

   نیروی انسانی و امکانات مادی.

   او هم از این اسباب به بهترین شکل استفاده می کرد.