*: در آیه ۹۳  می فرماید ذوالقرنین به قومی رسید که هیچ سخنی را نمی فهمیدند و زبانشان

    مخصوص خودشان بود: اما آیه ۹۴ می فرماید آن قوم با ذوالقرنین صحبت کردند و از اودر

    برابر یاجوج و ماجوج کمک خواستند.

    این گفتار آنها-با این که زبان ذوالقرنین را نمی فهمیدند-ممکن است از طریق علامت و اشاره

    بوده باشد: یا با لغات بسیار ناقصی که نمی توان آن را گفتار به حساب آورد.

    این احتمال را نیز داده اند که تفاهم میان آنها به وسیله بعضی از مترجمین یا به الهام الهی-

     همچون سخن گفتن بعضی از پرندگان با سلیمان-صورت گرفته باشد.